Słowniczek - SHiUK

Idź do spisu treści

Menu główne

Słowniczek

WYŚCIGI > Ze świata

SŁOWNICZEK

Znaczenie wyrazów i skrótów używanych w tekstach



BIEG/WYŚCIG - gonitwa

TEMPO - jest synonimem szybkości. W przeciwieństwie do galopu, gdzie używa się czasu rzeczywistego gonitwy, w biegach kłusaków używamy zawsze średniego tempa na kilometr (w USA jest podawany czas rzeczywisty, ale w miejsce dziesiętnych są wpisywane piąte części sekundy), które jest podawane dla lidera wyścigu (np. gdy podane jest tempo 1.12,8/1000m oznacza to, że koń przebiegł 1000 metrów w rzeczywistym czasie 1 min. i 12,8 sek., jeśli podane jest tempo 1.10,7/500m oznacza to, że gdyby koń przebiegł całe 1000 metrów zajęłoby mu to 1 min. i 10,7 sek., co możemy przeliczyć na 70,7 sek., a że koń w tym przypadku przebiegł tylko 500 metrów, dzielimy czas na 1000m przez dwa i dowiadujemy się, że czas rzeczywisty 500 metrów wyniósł 35,35 sek. W ten sam sposób możemy obliczyć rzeczywisty czas całego biegu, np. 1.12,9/2140m daje nam 72,9 sek. X (dystans w km) 2,14 = 156,006 = ok. 2 min. i 36 sek. Dość podobnie możemy przeliczyć tempo na szybkość w km/h - wiemy, że 1 godzina = 3600 sek., dzielimy godzinę przez tempo konia i uzyskujemy 3600/72,9 = 49,38 km/h). W większosci tekstów pomija się wpisywanie 1 min. (jest napisane 12,9 zamiast 1.12,9).

WYŚCIG Z HANDIKAPEM - w biegach kłusaków handikapem jest dodatkowy dystans (np. 20 metrowy lub jego wielokrotność), a nie dodatkowe kilogramy obciążające konia tak, jak to ma miejsce w gonitwach galopem

TEMPA W BIEGU Z HANDIKAPEM - niekiedy czytając wyniki wyścigu, zastanawiamy się dlaczego zwycięzca ma zapisane wolniejsze tempo niż konkurent, który zameldował się np. jako drugi. Konie obarczone handikapem (np. 20 metrowym lub jego wielokrotnością) muszą biec szybciej niż konkurenci na dystansie podstawowym. Np. koń biegnący na dystansie podstawowym posiada rekord osobisty na danym dystansie np. 15,0 "K" oznacza to, że 1640 metrów potrafi przebiec tempem 1 min. i 15 sek/km, co zamieniamy na sekundy - 75sek x 1,64km = 123sek. Teraz ten wynik dzielimy przez dystans konia obarczonego handikapem (np. 20 metrowym), tzn. 1660 metrów - 123sek/1,66km = 74,096 = 74,1 = 1.14,1 - na tym przykładzie widać, że koń obciążony handikapem musi potrafić biec o 0,9 sek. szybciej od swojego konkurenta z dystansu postawowego - 15,0/1640 = 14,1/1660, aby być z nim równo na mecie. W ten sam sposób możemy porównywać tempa na wszystkich dystansach i handikapach. Następnym przykładem bedzie porównanie tego samego tempa "15,0" na trzech dystansach:
15,0/1640
= 14,1/1660 różnica ok. 0,9 sek. - 15,0/2140 = 14,3/2160 różnica ok. 0,7 sek. - 15,0/2640 = 14,4/2660 różnica ok. 0,6 sek. - na przykładzie wyraźnie widać, że czym dłuższy dystans tym mniejsza różnica. Warto jeszcze dodać, że czym wolniejsze tempo wyścigu tym różnica wzrasta, a czym szybsze - maleje. Szwedzkie oznaczenia dystansów - start z wolty: K - krótki, M - średni i L - długi. Jeśli jest dodana do tych oznaczeń literka "a" znaczy, że tempo było mierzone ze startu zza samochodu

SULKI - pojazd dwukołowy używany w biegach kłusaków w zaprzęgu     

1W/PROWADZENIE/LIDER/PIKA - pierwszy na wewnętrznym torze. Jest to bardzo dobra pozycja dla wytrzymałych koni, potrafiących odpierać ataki i jednocześnie przyspieszyć w końcówce (mają najkrótszą drogę do mety)

2W/ZWYCIĘSKA DZIURA/PLECY LIDERA - drugi na wewnętrzym torze. Odpowiednia pozycja dla koni mało wytrzymujących trudy walki, lubiących wykorzystać ciąg powietrzny prowadzącego bieg, a w momencie otrzymania przejścia w końcówce potrafią błyskawicznie przyspieszyć

1Z/ŚMIERTELNA - pierwszy na zewnętrznym torze. Pozycja dla bardzo mocnych koni, które wytrzymują ciężką pracę, muszą biegnąć dłuższy dystans od prowadzącego od ok. 5 do 12 metrów na każdym zakręcie, są z reguły jednostajne, a utrzymując szybkie tempo nie pozwalają konkurentom rostrzygnąć wyścigu na szybkość w koncówce. Większość powożących unika tej pozycji

2Z, 3Z - drugi, trzeci na zewnętrznym torze. Podobna pozycja do 2w, z tą tylko różnicą, że konie nie muszą liczyć na otwarcie przejścia w koncówce, bo już znajdują się na otwartym torze

OKULARY/KLAPKI NA OCZY - w galopie ta część ogłowia nazywana jest także blinkers

OKULARY CAŁKOWICIE ZAMKNIĘTE - są przede wszystkim używane, aby wzmocnić koncentrację koni przy starcie zza samochodu, otwierają pole widzenia konia tylko do przodu

OKULARY 3/4 I POŁOWICZNIE ZAMKNIĘTE - otwierają pole widzenia koni częściowo na boki: 3/4 zamknięte - mniej, a połowicznie zamknięte - więcej, wzmacniają także koncentrację koni nad wyścigiem

OKULARY TYPU NORWESKIEGO/NORSKI/NORWESKI GAZ - ten typ okularów został wymyślony w Norwegii, gdzie jest całkowity zakaz używania bata. Składa się z ruchomych klapek połączonych za pomocą linek z powożącym, który w momencie ostatecznego rozstrzygnięcia pociągając za nie zostawia pole widzenia konia tylko do przodu, co powoduje maksymalne przyspieszenie w koncówce bez używania bata. Nie można jednak stosować tego sposobu za każdym razem, ponieważ koń się przyzwyczaja i przestaje reagować tak, jak by powożący oczekiwał

OKULAR JEDNOSTRONNY/MURPHY - używany jest dla koni mających tendencję do wyłamywania w jedną stronę, zamyka pole widzenia tylko na jedno oko, co powoduje że koń biegnie prosto

NAUSZNIKI WYGŁUSZAJĄCE/KULKI W USZACH - są dwa typy nauszników i kulek z bawełny lub innego miękkiego materiału: stałe - służą do wyciszenia całkowitego nerwowych koni, ruchome - połączone za pomocą linek z powożącym podobnie jak okulary typu norweskiego, które są wyciągane w celu pobudzenia konia do dalszej walki

CUGLE/WODZE/STERY/LEJCE - długie paski mocowane po obu stronach uzdy służące do kierowania zaprzęgiem

ZAŁOGA/ZAPRZĘG - koń z powożącym

SPOSOBY STARTÓW W SZWECJI:

START Z WOLTY
- piętnaście zaprzęgów jest maksymalną ilością startujących w jednym wyścigu, ale tylko dwanaście może startować z dystansu podstawowego np. 1640m. Uczestnicy ustawiają się parami w dwóch podwójnych, oddzielnych kołach - w pierwszym kole na większym łuku prowadzi 1, za nią podąża 3 mając 5 za swoimi plecami, natomiast po mniejszym łuku 2 przed 4, drugie koło jest prowadzone przez 8 za nią w kolejności 10 i 12, a wewnątrz tych 9 i 11, tę woltę zakańczają konie z numerami 6 i 7, start następuje po czterech krótko następujących po sobie komendach. Po pierwszej komendzie "GOTOWE" konie zakańczają kręcić się w koło, na "JEDEN" 6 i 7 odłączają się od drugiego koła i wyrównują do koni z pierwszej wolty, a reszta w tym czasie musi się ustawić w kierunku jazdy, na komendę "DWA" konie już zaczynają biec, ale nie mogą jeszcze przekroczyć linii startowej, w przeciwnym razie będzie falstart, po czwartej komendzie "JAZDA" zaczyna się wyścig

START ZZA SAMOCHODU Z PROSTYM "SKRZYDŁEM" - 12 koni ustawionych w dwóch rzędach (8 w pierwszym rzędie, a pozostale 4 w drugim) za skrzydłem samochodu rozpędza się do 52km/h, po czym auto odjeżdża składając skrzydło i puszczając zaprzęgi do rywalizacji

START ZZA SAMOCHODU Z CZĘŚCIOWO UKOŚNYM "SKRZYDŁEM" - start odbywa się w ten sam sposób jak powyżej z tą tylko różnicą, że konie z najbardziej niekorzystnymi numerami tzn. od 6 do 8 dostają fory (nr 8 jest wysunięty do przodu o 1,65 metra)

15 ZAPRZĘGÓW ZZA SAMOCHODU - ten sposób jest odpowiednikiem startu z wolty z handikapem, konie ustawiają się w trzech rzędach (8 w pierwszym, 4 w drugim i 3 w trzecim), gdzie zaprzęgi z numerami 7, 8 i od 11 do 15 w biegu z wolty byłyby obarczone 20 metrową dokładką

START LINIOWY - jest stosowany w momencie niemożności użycia samochodu (warunki pogodowe lub techniczne), a wyścig był zapisany do tego sposobu startu

Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego